Rotterdam: Museumpark

Trasa tramwaju #8 przebiega południową krawędzią Museumpark, zielonych terenów, na których w ostatnich latach utworzono zespół instytucji kulturalnych.

Natuurmuseum © nmr.nl

W południowej części mieści się Natuurmuseum (Muzeum Przyrodnicze) prezentujące bogactwo światowej fauny (wypchane okazy), a obok jest Kunsthal, galeria nowoczesnej sztuki, fotografii i wzornictwa. Na północny kraniec parku z Kunsthal idzie się parę minut.

W sąsiedztwie stacji metra Eendrachtsplein znajduje się największa atrakcja turystyczna Rotterdamu, Museum Boijmans Van Beuningen. Na parterze organizuje się wystawy czasowe, a piętro służy ekspozycji bogatych zbiorów własnych.

	Museum Boijmans Van Beuningen © boijmans.nl

Malarstwo dawne reprezentują przede wszystkim wspaniałe kolekcje obrazów niderlandzkich i flamandzkich. Jest wśród nich dzieło Pietera Aertsena Chrystus w domu Marii i Marty. Z twórczości Hieronymusa Boscha wystawiono znakomite prace Św. Krzysztof, Wędrowiec, Gody w Kanie Galilejskiej. W tym samym dziale wiszą także obrazy Jana van Scorela, który był bardziej podatny na wpływy włoskie, na co wskazuje Uczeń w czerwonej czapce. Dzieło Dwa konie nad poidłem Hansa Memlinga z Brugii dowodzi biegłości artysty w oddawaniu szczegółów. Można tam zobaczyć również tajemniczą zamgloną Wieżę Babel Pietera Bruegla Starszego oraz piękną subtelną Madonnę w glorii Geertgena tot Sint Jansa. Dalsza część ekspozycji prezentuje w znakomitym wyborze holenderskie malarstwo rodzajowe, odzwierciedlające gusty krzepnącego właśnie w XVII w. mieszczaństwa. Klasyczne przykłady tej konwencji to Wyciąganie kamienia i Wizyta doktora Jana Steena.

W tym samym dziale są też płótna Rembrandta, m.in. dwa o przeciwstawnej wymowie: analityczny Portret Alotty Adriaensdr, której podeszły wiek, bezlitośnie wydobyty przez padające światło, tonuje biały kołnierz, oraz Ślepy Tobiasz z żoną – mroczny szkicowy obraz namalowany 20 lat później. Atmosfera intymności emanująca z Portretu Tytusa piszącego wyraźnie kontrastuje z wykonywanymi na zamówienie sztywnymi portretami, jakich wiele powstawało w owych czasach.

Większość dorobku Karela Fabritiusa, jednego z uczniów Rembrandta, przepadła w czasie wybuchu prochu w Delfcie w 1654 r., który zabił artystę, zachował się jednak prezentowany tutaj Autoportret, przedstawiający postać w cieniu przy oświetlonym tle – odwrotnie, niż zwykł malować nauczyciel.

Wśród zbiorów malarstwa nowoczesnego najbardziej znane są dzieła surrealistów. Hiszpania Salvadora Dali w postaci reprodukcji zdobiła w latach 70. niejeden pokój studencki. Są tu też inne dzieła surrealistów – René Magritte’a, Maxa Ernsta, Giorgia de Chirico – które wciąż zachowują moc oddziaływania na widza.

W tej samej części muzeum zgromadzono obrazy wielu najbardziej znanych malarzy europejskich, m.in. Moneta, Van Gogha, Picassa, Gauguina, Cézanne’a i Muncha, oraz reprezentatywne przykłady malarstwa szkoły barbizońskiej i haskiej.