Jesteś doświadczonym spawaczem? Nie będziesz mieć problemów ze znalezieniem atrakcyjnych ofert pracy


Z raportu firmy Manpower „10 najbardziej poszukiwanych zawodów w Polsce, w Europie i na świecie” wynika, że obecnie największy popyt panuje na wykwalifikowanych pracowników fizycznych. W grupie tej znaleźli się m.in. elektrycy, cieśle, stolarze, murarze, hydraulicy, a także spawacze. – Takie profesje nie cieszą się dużym zainteresowaniem wśród rodowitych mieszkańców Europy Zachodniej czy państw skandynawskich. Na tamtejszych rynkach pracy daje się zaobserwować niedobór fachowców, więc firmy przyjmują m.in. Polaków, którzy wyrobili sobie dobrą markę. Koszty ich zatrudnienia są niższe, co szczególnie dzisiaj ma duże znaczenie – mówi Jolanta Greinert-Szeliga z Agencji Pracy D.L.S.I. Wśród rodaków dużą popularnością cieszą się wyjazdy do Norwegii, Wielkiej Brytanii oraz Holandii. Sporo specjalistów zarabia także w Belgii, Niemczech i Francji. Wolne stanowiska można też znaleźć w Czechach, Danii czy Szwecji. – Największe zapotrzebowanie na ten profil pracowników przypada na przełom lutego i marca oraz początek wakacji – informuje Dorota Grabowska z agencji pracy Derksen Polska.

Szansa na sukces
– Spawacze nie muszą szukać zatrudnienia tylko przy projektach związanych z budownictwem mieszkaniowym, przemysłowym lub drogowym. Istnieje wiele innych możliwości zdobycia etatu dla przedstawicieli tego zawodu – przekonuje Kaja Wasilewska z agencji pośrednictwa pracy Jobland.pl. Część fachowców trafia do przemysłu stoczniowego. Wakaty czekają także w zakładach produkcyjnych, fabrykach, rafineriach, elektrowniach czy na platformach wydobywczych.
Specjaliści pracują po 8–12 godzin dziennie, zarówno na otwartej przestrzeni, jak i w zamkniętych pomieszczeniach. Dokładny zakres obowiązków zależy od profilu pracodawcy. Może to być np. spawanie kabli telekomunikacyjnych z włóknami szklanymi, spawanie rur, ale też spawanie wkładów kominowych z blachy czarnej i cienkiej nierdzewnej.
– Niektóre brytyjskie firmy wymagają, aby kandydat był już odpowiednio przygotowany do rozpoczęcia pracy i posiadał własny ekwipunek. Trzeba więc zabrać ze sobą przyłbicę spawalniczą, miarę zwijaną, suwmiarkę, młotek, kątownik, ściski, kombinerki oraz obuwie, a czasem też odzież ochronną – wylicza Sara Paleczny z agencji rekrutacyjnej 2B Interface Poland.

Certyfikat to za mało
Aby myśleć o legalnej pracy na obczyźnie, należy dysponować uprawnieniami spawalniczymi. Rekruterzy dokładnie weryfikują aktualność dostarczonych dokumentów, co jeszcze 2–3 lata temu schodziło na dalszy plan. Wówczas jednak wolnych stanowisk było zdecydowanie więcej niż chętnych. – Obecnie dużym atutem jest posiadanie międzynarodowych certyfikatów wydawanych przez Lloydsa, DNV lub TUV – mówi  Dorota Grabowska. Jednak same uprawnienia do wykonywania zawodu nie gwarantują jeszcze wyjazdu za granicę. – Kluczowa pozostaje kwestia doświadczenia zawodowego. Najwięcej ofert zatrudnienia jest dla osób, które potrafią udokumentować minimum pięcioletni staż pracy na takim stanowisku – mówi Jolanta Greinert-Szeliga.
Rekrutujący oczekują szczegółowej historii dotychczasowego zatrudnienia. Błędem jest wymienianie w CV lub formularzu zgłoszeniowym tylko nazw byłych lub obecnych pracodawców. – Każdy kandydat powinien dostarczyć certyfikaty spawalnicze, a ponadto przedstawić dokładny zakres dotychczas wykonywanych obowiązków. Należy więc zaznaczyć profile i grubość blach, rodzaj spawanych materiałów, a nawet pozycje spawania – podpowiada Sara Paleczny.

Z językiem bezpieczniej
Zainteresowani muszą dokładnie zwracać uwagę na wymagania stawiane przez pracodawców. Zdarza się, że firma potrzebuje spawaczy z uprawnienia MIG/MAG, a otrzymuje dokumenty aplikacyjne od osoby dysponującej tylko certyfikatem TIG.
Oprócz doświadczenia zawodowego ważna jest także umiejętność czytania rysunku technicznego. Czasem, żeby podpisać umowę o pracę konieczne będzie prawo jazdy kategorii B. Liczy się też znajomość obcej mowy, choć można znaleźć oferty adresowane do osób, które nie znają języków. – Warto jednak nauczyć się przynajmniej podstawowych zwrotów. Nie zawsze w pobliżu stanowiska pracy znajdzie się tłumacz lub supervisor  – mówi Sara Paleczny.
Choć spawanie nie jest zajęciem lekkim, to wiek nie odgrywa kluczowej roli w rekrutacji, a z propozycji zatrudnienia korzystają również pięćdziesięciolatkowie. – Idealny kandydat powinien być dokładny, sumienny, cierpliwy, odporny na rutynę oraz wytrzymały. Ważne, aby miał również dobry wzrok – wylicza Kaja Wasilewska.

Czas weryfikacji
Część firm wybiera pracowników tylko na podstawie przesłanych dokumentów. Jednak zazwyczaj ostatnim etapem rekrutacji są testy praktyczne. – Organizujemy je na terenie kombinatu w Nowej Hucie, a więc w warunkach zbliżonych do przyszłego miejsca pracy. Taki sprawdzian trwa po kilka-kilkanaście minut i zdecydowana większość osób zalicza go pozytywnie  – mówi Sara Paleczny.
Kandydaci wykonują takie zadania, jak np. spawanie cienkościennych rur stalowych w pozycji wymuszonej 45 stopni. Niektórzy pracodawcy przeprowadzają testy jedynie w swoich zakładach. Potencjalny pracownik musi przyjechać na własny koszt np. do Anglii i tam zaprezentować, co potrafi. Jeśli nie spełni oczekiwań, nie podpisze umowy o pracę. – W trakcie całego procesu rekrutacji spawacze mają największe kłopoty podczas testu praktycznego. Najczęściej spowodowane jest to stresem, ponieważ podczas tzw. „próbek” kandydaci są obserwowani przez przedstawiciela naszej firmy, instruktora spawalnictwa, naszego klienta oraz przedstawiciela towarzystwa kwalifikacyjnego – mówi Dorota Grabowska.

Dobrze, choć gorzej
– Jeśli otrzymujemy zgłoszenie od osoby, która spełnia wszystkie wymagania postawione przez pracodawcę, to wyjazd z kraju możliwy jest nawet w ciągu kilku dni. W przypadku, gdy organizujemy testy praktyczne, wszystko zajmuje średnio 1,5 tygodnia – mówi Kaja Wasilewska. Nie jest tajemnicą, że spawacze przenoszą się do innych państw ze względów finansowych. Wprawdzie stawki godzinowe są zazwyczaj mniejsze niż zeszłym roku, ale wciąż atrakcyjniejsze niż nad Wisłą. W połowie 2008 r. brytyjscy pracodawcy płacili przeważnie po 10–12 funtów (49–59 zł) brutto za godzinę, a obecnie oferują od 7 do 8 funtów (34–39 zł) brutto za godzinę. Redukcja płac nastąpiła także w Norwegii, gdzie w poprzednie wakacje spawacze otrzymywali po 160–180 koron norweskich (76–86 zł) brutto za godzinę, a teraz od 140 koron (67 zł)norweskich brutto za godzinę. W Niemczech, Belgii, Holandii i Francji stawki wahają się od ok. 10 do 16 euro (42,4–68 zł) netto za godzinę. – Część pracodawców oferuje umowy jedynie na czas trwania danego projektu np. na 3–4 miesiące. Są jednak firmy prowadzące prace w kilku miejscach równocześnie, więc okres zatrudnienia może być zdecydowanie dłuższy, np. dwuletni – mówi Jolanta Greinert-Szeliga.

Marcin Gazda

ILE ZAROBI SPAWACZ?
Norwegia: 140 koron norweskich (67 zł) brutto za godzinę
Wielka Brytania: 7–8 funtów (34–39 zł) brutto za godzinę
Niemcy, Francja i Holandia: od ok. 10 do 16 euro (42–68 zł) netto za godzinę

 

 

źródło: nowapraca.pl

< Poprzednia		Następna >