Grachten Festiwal 2008.

Niedziela, 12 Październik 2008 13:09

100 koncertów w Amsterdamie

Przez cały tydzień, od 15 do 23 sierpnia, jak co roku w Amsterdamie, odbywał się Grachten Festiwal ("grachten" oznacza "kanały"). 
W sobotnie południe, 23 sierpnia, znalazło się w programie aż 11 koncertów. Niestety, wszystkie odbyły się o tej samej porze, a więc można było wybrać tylko jeden. Ponieważ ilość chętnych zawsze przewyższa ilość miejsc, organizatorzy wpadli na oryginalny pomysł. O koncertach wiadomo było tylko tyle, że odbywają się "w domach, w ogrodach i na dachach" - adresy pozostały do ostatniej chwili nieznane. Jeśli ktoś chciał wybrać się na któryś z sobotnich koncertów, musiał stawić się w biurze koncertowym otwartym w sobotę, od 9.00 rano i otrzymać bilet. Wtedy też dowiadywał się adresu wybranego koncertu. Pomysł o tyle ciekawy, że bilety byly za darmo. W ten sposób nie było kłopotów przy wejściu i zawiedzionej publiczności, oraz udało się zachować status koncertu - pomimo biletów, wejście nadal było bezpłatne.

Koncert, który wybrałam, odbył się w prywatnym domu nad kanałem, w saloniku z 1630 roku. W pokoju stało wielkie, stare biurko-sekretarzyk, na którym leżały poskładane czyjeś listy i rachunki. Pianista, dyrygent i kompozytor w jednej osobie – Antal Sporck - grał preludia Skriabina, własne kompozycje - nagrodzone na konkursie Chevillon-Bonnaud - oraz sonatę Prokofiewa. We wszystkich sobotnich koncertach brali udział nagrodzeni w konkursach laureaci - często bardzo młodzi. 
 
Wieczorem natomiast odbył się wielki, widowiskowy koncert na wodzie, nazywany Prinsengracht koncert , ale zdecydowałam się obejrzeć go w telewizji, ponieważ chętni zajmowali miejsca nad kanałem już od samego rana. Koncert był bardzo dobrze zaplanowany. Utwory nie za długie, popularne, dla szerokiej publiczności: De Sarasate, Czajkowski, Händel - nawet "Pory Roku" Vivaldiego skrócone zostały do dwóch częsci. Jak co roku, solista był starannie wybrany - tym razem zaproszono znakomitą skrzypaczkę Sarah Chang (grała z holenderskimi solistami z zespołu Amsterdam Sinfonietta) - i jak co roku, na zakończenie solistka zagrała popularną piosenkę "Aan de Amsterdamse grachten". Oczywiście bisowała. Publiczność tańczyła i śpiewała.

Koncert był bardzo wytworny - elegancka estrada, czerwone kobierce, piękna, wieczorowa suknia solistki - nie mniej, nie zabrakło też bardziej swojskich akcentów: na prywatnych łodziach, jakie zebrały się wokół estrady, publiczność piknikowała i popijała wino, zaś po każdej części utworów urządzano wykonawcom owacje niczym na stadionie (posługując się różnego rodzaju piszczałkami i trąbkami, były też na koniec zimne ognie). Ogólnie, atmosfera była znakomita. Nic dziwnego, że koncert jest popularny i ma co roku bardzo dużą oglądalność w telewizji.

Marzenna Donajski